Laïla Marrakchi’nin yönettiği Strawberries, Cannes Film Festivali’nde Un Certain Regard bölümünde prömiyerini yaptı ve göçmen işçilerin sömürülmüş hayatlarını ele alırken, karakterlerin karmaşık iç dünyalarını da ekrana taşıyor.
Cannes'de Un Certain Regard Gösterimi
Film, Cannes’ın prestijli Un Certain Regard yarışmasında izleyicilerle buluştu. Marrakchi, “Strawberries” başlıklı yapımıyla, göçmen işçilerin sıkça işlenen klişelerini kırmayı hedefledi; ancak eksik bir karakter derinliği ve dengesiz bir anlatı, filmin genel etkisini zaman zaman zayıflatıyor.
İspanya’da Çalışma Koşulları ve Karakterler
İspanya’nın Huelva bölgesinde, “Fresa del Carmen” adlı çiftlikte çalışan Fasulye kadınlar, günde 35 € karşılığında çilek topluyor. Bu ücret, “€35 a day to pick strawberries in the Spanish province of Huelva is tantamount to slave wages” ifadesiyle tanımlandığı gibi, kölelik ücretlerine eşdeğer bir seviyede. Filmdeki ana karakter Hasna (Nisrin Erradi, “Everybody Loves Touda”), işine tutkulu bir genç kadın; yanındaki sessiz, başörtülü Meriem (Hajar Graigaa) ise ortak bir konaklama konteynerinde diğer üç kadınla – neşeli Zineb (Hind Braik) ve yaşlı Khadija (Fatima Attif) – birlikte yaşıyor.
Hasna’nın iş arkadaşları arasında, işveren Iván (Paco Mora) tarafından duş odasına çağrılması ve Meriem’i zorla terk ettirmeye çalışması, sahnede açıkça “clearly intent on raping Meriem” olarak tasvir ediliyor. Bu olay, Hasna’nın içsel çatışmasını tetikliyor; Meriem’i korumak, Hasna’nın günlük kazancını riske atmak anlamına geliyor. Sonuçta Hasna, “Hasna accuses Meriem of using her body to get a cushier, better paying job as maid inside the boss’ luxurious home” diyerek Meriem’i suçluyor.
Hasna’nın öfkesinin patlak vermesine, işin aniden kesilmesi neden oluyor. Meriem’in düşük doğum sonrası tıbbi bakım alamaması ve düşük yapması, Hasna’yı genç insan hakları avukatı Pilar (Itsaso Arana) ile tanıştırıyor. Pilar, yerel dükkan çalışanı ve organizatör Ali (Mohamed Larbi Ajbar) aracılığıyla Hasna’ya ulaşarak, “Strawberries” filminde “Pilar utterly clueless about conservative Moroccan society” şeklinde bir eksiklik ortaya koyuyor.
Senaryo ve Görsel Anlatım
Senaryo, Hasna’nın hatalı kararlarını ve ihanetini izleyiciye zorlayıcı bir biçimde sunuyor. “The excellent opening successfully crams in a lot of information without feeling artificial: close-ups of a succession of inspected hands shot from above convey the idea that these women are interchangeable labor, nothing more.” cümlesi, filmin görsel anlatımının ne kadar etkili olduğunu vurguluyor. Ancak, karakterlerin geçmişine dair daha fazla açıklama eksikliği, izleyicinin Hasna’ya karşı duyduğu empatiyi sarsıyor.
Görüntü yönetmeni Tristan Galand, yeşil seraların sonsuz sıralarında kamerasını dolaştırarak kadınların istikrarsızlığını yansıtıyor. Iván’ın evindeki nötr aydınlatma ve sabit çerçeve, çiftlikteki baskıcı atmosferle keskin bir tezat oluşturuyor; bu görsel kontrast, “the sudden shift of vision inside Iván’s house, with its more neutral lighting and fixed frame, acts as a necessary contrast” ifadesiyle özetleniyor.
Genel olarak, Strawberries güçlü bir temayı ele alırken, karakter gelişimi ve anlatı dengesindeki eksiklikler, filmin etkisini zaman zaman azaltıyor. Yine de, Fasulye kadınların dayanışması ve Marrakchi’nin görsel ustalığı, izleyiciyi derin bir düşünceye sevk ediyor.
